Barış ile savaş arasındadır benim aşkım. Hayatımda adeta bir inkılaptır.Yazılanları uzun uzun okumak, fotoğrafları seyre dalmak “ah keşke… keşke farklı zamanlarda tanışmış olsaydık” demektir aşk. Ve bendeki aşk, “farklı zamanlar”ı, “şu anki”nden iyi yapan farkı anlayamayan bir aşk’tır. Farklı zamanların iyi tarafı; “yanımda olabilmek, bana sahip çıkabilmek, bir çok an’ımı yaşayabilmek”ti. Öyle ya, sen bana baka baka aşık oluyordun.
Aşk, başlarsa biterdi. O yüzden korumalıydın beni. Bense göremiyordum bütün bunları. Çünkü yer yüzünden silinmekti bendeki aşk! “Başlamayalım; bitmesin” dedi inatla aşk. Yıllar öncesine bir yaz gününün kabus dolu saatlerine geri götürdü bu söz beni. “İnanmadığım hiçbir şeyi yaşamıyorum” derken, doğruydu söylediklerim. İnandığım bir gerçeği yaşadım ben seninle. Fırtınalı dünyamın duygularına söz geçirmek zordu benim için.
Sevmenin, bazen uzaklaşmayı gerektirdiğini söyler sendeki aşk; bunun, karşısındakini korumak için olduğunu düşünür. Bütünü unutmadan, karşındakinin savunmasızlığını görebilmek büyük marifettir. Bu marifetten yoksundur benim aşk’ım.
Aşk, yanında ister sevdayı. Anne yavrusunu, Mevlana Tebrizisini, Mecnun Leylasını yanı başında diler. Herkesin görüp bildiği meziyetlerinden sıyırıp, kimsenin yaşayamadığı şekli şemaliyle yaşamak ister aşk, sevdasını.
“Ben bir bütünüm” der senin aşk’ın. “Bütünümle sev beni; çünkü aslını sevmek üzere seni sevmeden önce suretini sevdim” diye yakınır. Haksız da değildir böylesi aşk.
İhtimaller üzerine kurulmaz aşk. Her haliyle kabullenir sevdasını. Ya bekletemeyecek, paylaşamayacak kadar çok seviyorsundur ya da sevmiyorsundur. “Sen nasıl yetişeceksin bana” da ne demektir? Zamandan öte, mekandan ayrıdır benim aşk’ım.
Dağlar gürledi; “birine ismen aşık olmak değil, ruhen ona aşık olabilmektir marifet. Ruhu sana ait olmuşsa sevdanın, alem-i cihan gelse değişmez kimseyi sana!” Ben yıllarca adı bile olmayan, belirsiz bir hayali bekleyebiliyorsam sen de cisme bürünmüş bir adı olan hayali bekleyebilirsin belki de..
Aşk, benim yüreğimde bir inkılaptı; sevdasıyla gönlümde bir devrim; yol açtığı tüm savaşlarına rağmen kendimle yeniden bir barıştı. “Başlarsak, biteriz” deme; dile gel ey Aşk! Yüreğin varsa benimle ol!
Bu yazıyı e-vren günlüğü adlı blogdan yazının asıl sahibinin iznini alarak yayınladım. Kendisine buradanda teşekkür ederim bu anlamlı ve güzel yazıyı sizlerle paylaşmama izin verdiği için. Aşağıda birde yazarın kendi sesinden yazının videosu bulunmakta. İzlemenizi öneririm.
İyi seyirler.
